GÜDAK Havacılık Birimi Yamaç Paraşütü Grubu
2005-2006 dönemi - Yer Çalışması ve ilk Uçuşlar

GÜDAK Havacılık Birimi'nin yeni sezonda açmış olduğu Yamaç Paraşütü Başlangıç Eğitimi kursundan ve de bu kurstan başarılı olan öğrencilerle pratik eğitimlere başlandı.    22-23 Ekim 2005 tarihlerinde gerçekleştirilen yer çalışmalarının ardından arkadaşlarımız ilk uçuşlarını da gerçekleştirdiler.    Bazı arkadaşlarımız ilk uçuş heyecanlarını bizimle paylaştılar ve biz de bunu sitede yayınlamaya karar verdik. Bu yazıları okumanızı şiddetle tavsiye ediyoruz. Edebi ve de duygusal yönleri oldukça yüksek..(Yazılar birinci ağızdandır, yani herhangi bir değişiklik yapılmamıştır.) Ayrıca aşağıda, ilk etkinlikteki fotoğrafları da bulabilirsiniz...

Ali Rıza Doğan'ın düşünceleri: soğuk bir sabahta ilk buluşma yerine gittim. niye daha sıkı giyinmedim diye kendime kızıp dururken yavaş yavaş sayımız arttı. gölbaşına doğru giderken havayla birlikte ortamda yavaş yavaş ısınmaya başladı. gruplara ayrılıp kanatlarımızı tanıdık ve kanatlarla ilk buluşmamızı gerçekleştirdik. yerdeki çalışmalar çok zevkliydi hızını alamayıp yerden havalananlar bile vardı.benim ayaklarımda kesildi yerden:) yerle hafif temaslar,komutu duyamayıp Allah ne verdiyse koşanlar derken öğleni yaptık. yer çalışması bile bizim için çok zevkliyken biraz aradan sonra yamaça çıkılacağı ve ilk uçuşların yapılacağı söylendi. o gazla yükler omuzumuzda bi çırpıda yamaca tırmandık. biraz tedirgin, biraz meraklı sıramı beklemeye başladım. ilk uçuşlarını yapan arkadaşların tepkileri beni daha da heyecanlardırdı.çünkü hepsi "müthişdi,yok böyle bir zevk,harikaydı" diyerek nefes nefese yamaca çıkıyorlardı. sıra bana gelip ilk uçuş için hazırlanırken heyecen içindeydim. hazırlıklar tamam ve "KOŞ KOŞ KOŞ" kısa bir koşudan sonra havadayım müthiş bir zevk, zerre korku yok, özgürlüğün tadını çıkarıyorum... telsizden gelen komutlarla kısa uçuşum sonlanıyor. kısa sürdü ama bana verdiği haz gerçekten çok fazlaydı. sonraki uçuşlar için çok sabırsızım, günler geçmiyor :) tüm eğitmenlerime teşekkür ederim...

Çağlar Duran'ın düşünceleri: Selam ben çağlar pazar günü ilk yamaç paraşütü eğitimimi aldım ve bu gruba katılmakla ne kadar doğru bir iş yaptığımı anladım.Bize bu imkanı sağladığı için öncelikle gazi üniversitesine çok teşekkür ederim. Yamaç paraşütü yapanları gördüğümde hüzün ve mutluluğu bir arada yaşardım. Çünkü küçüklükten beri yamaç paraşütüne ilgim vardı ama öğrenmek için imkanım yoktu.Şimdi gazi üniversitesi bize bu imkanı sağlıyor. "GAZİLİ OLMAK BİR AYRICALIKTIR" sözü boşuna denmemiş zaten.Pazar günü ilk uçuşumu yaptım ve tek kelimeyle muhteşemdi.Herşey çok güzeldi.Paraşütle havalandığım anı unutamıyorum.Size bu duyguyu kelimelerle anlatmama imkan yok.Hayatta herkesin yaşaması gereken bi duygu bu ve ben kendimi bundan dolayı çok şanslı hissediyorum.Ayrıca bütün hocalarıma çok teşekkür ederim.Bize en ufak bi zarar gelmemesi için bütün tedbirleri alıyorlar.Ben kendimi bundan dolayı da çok güvende hissediyorum.Çünkü emin ellerde olduğumu biliyorum. Önümde çok güzel günlerin olmasını bilmek beni heycanlandırıyor. Artık hafta sonlarını iple çekiyorum...Son olarak SİZİ SEVİYORUM...

Burcu Sarıal'ın düşünceleri: Sabah erken kalkabilmek için İrem bizde kaldı. Biraz da heyecandan uyuyamadığımızdan 2:30da yattıımızı düşünürsek 6:30da kalkmak işkenceydi! İremin sarsmalarıyla bile zor uyanabildim! İki araç değiştirip okula geldik. İşte o sıra her şey eğlenceli hale gelmeye başladı. Bir iki derken herkesle olmasa da çok kişiyle tanıştım. Yolda başlayan eğlence yamaçta zirveye ulaştı. Kanatları sermek ipleri düzeltmek başkalarını izlemekle başlayan heyecan sen kuşan denildiğinde tavan yaptı. Geçtim kaskımı taktım. Kuşandım. İpler kontrol edildi frenler kolonlar ele alındı. Gözlerim eğitmende komutu beklemeye başladım. 'Hazır mısın?'ı duyunca öyle heyecanlandım ki! "Koş" denildi ve başladım koşmaya. Ayaklarım bi ara yerden kesildi. Hala da koşmaya devam ediyodum. Eminim çok komik görünüyodur. ODTÜ'lü üstümüzden uçup yerden metrelerce yüksekteyken koşmaya çalışan kız gözümün önüne geliyo:) benim de pek farkım yoktu heralde:D Sonra İrem'in Hülya Koçyiğit tarzı düşüşleri oldu herkesin endişeden susup yalnızca onun kahkahalarını duyduğumuz an da ayrı bi komikti. Ama herkesin gülmekten katıldığı stol komutunu duymayıp depar atan arkadaştı:DAçık havada hapır hupur bişeyler yiyip içtikten sonra eşyaları yüklenip başladık yamacı çıkmaya! Brandalar serildi, uçuş sırası yapıldı, bi öğrendik ki sondayız ya sıra gelmazse korkusuyla herkese yardım ettik:) Bi ara yan taraftaki kanat bizden bikaçının üstüne kapandı. O da komikti:) Yine ODTÜ'den bi kız üstümüzden kalkınca ordada bi olay koptu o da ilginçti. Yani bütün gün hep aksiyon vardı. Beklerken bile bir anım olmadı sıkılmak için. Tabi günün en müthiş anı aşağıya baktığımda yerden 10 metre yüksekte olduğumu gördüğüm andı. Kendimi tutamayıp çığlık bile attım. Yükseklik korkusu hikaye oldu tabi o sırada. Sonra heyecanın yerini stol endişesi aldı. 'Acaba doğru düzgün inebilcek miyim?' Yavaşça süzülüp konuverdim yere. Hatta öyle yavaş konuverdim ki koşmayı unuttum:)Kanadın hala tepemde olduğunu görünce koşcaktım ya! dedim:D Anlattığım tüm arkadaşlarım gaza geldi pişman oldular kayıt yaptırmadıklarına. Seneye gelmeyi kafaya koydular:) Seneye daha bol katılımcı olur sanırım:) İlk uçuşunu yapanlarında benim gibi başkalarını gaza getirdiklerini düşünürsek... Kulüp pilotlarının yardımseverliği çabası alkışlanır türden! Hepsine çok teşekkür ediyorum. Özellikle de eğitmenime! Serhat çok teşekkürler!! Gazi Üniversitesi'nin böyle bi organizasyona ön ayak olması çok güzel! Üniversiteme de teşekkür ediyorum. Umarım daha çok kanat sağlarlar bize. Daha çok uçuşlar yaparız, daha çok insan bu heyecanı yaşar.

Murat Öztürk'ün düşünceleri: Tarih 23/Ekim/2005 Saat 07:00'yi gösteriyor.Pencereden dışarı baktığımda güneşli bir hava gibi görünsede,pencereyi açtığımda sabah'ın her zamanki soğukluğunu koruduğunu anlıyorum. Üzerimi sağlam ve üşümeyecek bir şekilde giyindikten sonra,yola çıkmadan önce yapılacak olan hazırlıkları tamamlıyorum. Sonra hemen metro istasyonu'na giriyor..Beşevler durağının yolunu tutuyorum.. Saat 08:30'da Kampüs A kapısında kararlaştırdığımız gibi buluşuyoruz.Kimse Hissettirmemeye çalışsada çoğumuz için heyecanlı bir gün olduğu kesindi. Daha Sonra yeterli çoğunluğa ulaştıktan sonra yola çıkmadan malzemeleri araçlara yerleştiriyoruz..Bu sırada kimlerin gelip gelmediği ve kilo kontorlleri yapılıyor. Gerekli kontroller ve hazırlıklar yapıldıktan sonra yola çıkıyoruz ve macera başlıyor..Saat Çoktan 09:00'u geçmişti..Yolculuk sırasında Endi'ye uğruyoruz.Alış-veriş yapacak olanlar alış-veriş'ini yapıyor ve tekrardan yola koyuluyoruz.. Bir süre sonra gölbaşındaki eğitim sahamıza geliyoruz.İlk olarak Eğitmenlerimiz yer çalışmaları yapacağımızı belirtiyor.Ve Malzemeleri yer çalışmaları için hazırlamaya başlıyoruz. Bu arada Yılmaz hocamızda kilo'lara göre gruplandırma yapıyor.Derken birden 4 grup halinde kendimizi paraşüt'ün içinde buluyoruz.Eğitmenler'in kontrolleriyle paraşüt'ü kaldırma ve yönlendirme eğitimleri alıyoruz bir süre. fazla bir sıkıntı yaşanmadı durumu kavradık..Bu sırada hava koşulları'da bizden yana oluyor. fazla terslik yaşamıyoruz.Bir an Saate baktığımızda Saat'in 14:00 olduğunu görüyoruz.Tabiki bu arada yer eğitimleri sonlanmaya başlıyor bu sırada mola veriyoruz,dinlenme vs.. Eğitmenler durumun iyi olduğunu ve mola'dan sonra yamaç'a çıkabileceğimizi söylüyorlar. Tabiki bizim ilk gün heyecan'ına birde ilk uçuş heyecanı etklenince bir başka oluyor.. Mola bitiminde hemen ağır malzemeleri bizim grup'un elemanları alarak çıkmaya başlıyoruz tepeye. Zaten o heyecanla yüklerin ağırlığımı kalıyor.Bu arada arkadaşlar bulunduğumuz konum Hatıra tepesinin önü.Yer eğitimlerimizi Hatıra tepesinin Önünde yaptık. İlk Uçuşlarımızıda Hatıra tepesinde yapacağız. Bu sayede bizimde hatıra tepesinde bir hatıramız oluyor. Derken başlıyoruz tırmanmaya arada çok zaman geçmeden kalkışları yapacağımız noktaya geliyor ve hazırlıklara başlıyoruz.. Hazırlıklar bitiyor ve son kontroller yapılıyor..Derken Herkeste bir heyecan ilk uçuşu kim yapacak felan derken.. Eğitmenler 2 kişi çağırdı.Olacağı varya o 2 kişiden birisi benim Neyse hazırlıkları yaptık. Tam uçmaya hazırım. Eğitmenlerde son kontrolleri yapıyorlar. O sıradaki heyecan'ımı anlatamam. Düşünün Yamaç Paraşütü Maceramızda ilk günüm, İlk Eğitim'im.. O zamana kadar herşey yolunda.. İlk uçuş yapılacak.. Ve O uçuşlarda ilk Uçucak olanda benim.. Herşeyin ilk'i bir araya gelince adrenalin'i hissedebiliyorsunuz..O sırada Hazır Koş-Koş-Koş Komutu gelince koşmaya başladım. Yol bilmiyorum, İz bilmiyorum boşluğa doğru kapdırdım koşuyorum. Sonra farkettim havadayım:) Derken telsizden eğitmen komut veriyor ama o komutları anlayan kim..Heyecan'dan komutları dinlemeyi unutmuşum. Neyse Zaten olaybir anda gerçekleşiyor o heyecan ve zevkle nasıl olduğunu anlamıyorsunuz. Bir baktım yere iniyorum ve en azından yer çakılmamdan indim. Uçmuştum artık..Sonra tek tek bütün arkadaşlar uçmaya başladı. Herşey gayet iyiydi ve hiç bir sorunla karşılaşmadık.Bu sırada aşağı'dan paraşüt'leri çıkarmak içinde sürekli yardım'a gidiyordu sırası gelen arkadaşlar.. Uçuşlar'ın sonuna gelirken Saatlerimize baktığımızda Saat 17:00'yi gösteriyordu.O sırada bütün öğrenciler uçuşlarını yaptılar ve aşğıya düzlüğe inerek son malzeme derleme işlemlerini yapdık.Bu sırada Eğitmenler ve Klüp pilotları çalışmalar'ın bitişinde örnek akşam uçuşları yaptılar.Onlarda gerçekten çok güzeldi.Herşey'i tamamladık malzemeler'i derledik ve araçlar'a yerleştirdik.Saat çoktan 18:15 olmuştu. İftar olmuştu yani. O sırada araçlar'dan kavun çıktı:) kes felan derken bir anda herkes güzel bir günün sonunda güzel bir kavun yemenin zevkine vardı.. Herşeyin sonu olduğu gibi bu etkinliğinde son'u vardı. Ama Abi bir gün'ün sonuda güzel olurmu bea.. Araçlar'a bindik. Vallahi bizim araçtamı öyleydi yoksa diğer araçtada öylemiydi bilmiyorum ama bizim dönüş çok eğlenceliydi. Açık büfe yolculuk yaptık resmen. Herkes getirdiği şeyleri paylaştı ve güzel bir paylaşım ortamı oldu.. Açık büfe'de ne diye merak edenlerolabilir diğer araçtan.. Bazılarını söyliyeyim. Çay,Kola,Meyve Suyu, Kek, Eticin,Puaça,Simit,kraker,Peçete.. Bağır ,Çağır , Ye-iç derken okula geldik. Malzemeleri aldığımız yere tekrardan yerleştirdik. Sonra kısa bir vedalaşma ve sohbetten sonra dağıldık..Saat 19:30 civarıydı.. Bu Gün'den sana ne kaldı diye sorarsanız?? İlk Eğitim, İlk Uçuş , ilk deneyim , Mutlu huzurlu bir gün ve aklımızdan çıkmayacak olan hatıra tepesinde yaşadığımız ilk hatıramız..;) Bütün Eğitmenlerimize,Klüp Plotlarımıza,Bütün Arkadaşlar'a sevgi ve selamlarımı sunuyorum. Bu arada bütün arkadaşlarla muhabbet edemedik. İlerleyen zamanlarda hoş muhabettelerde bulunmak , Bir başka macerada görüşmek üzere..Güzel bir gün gibisi yok..

CIMG0194 800 X 600 110 KB	CIMG0195 800 X 600 121 KB	CIMG0212 800 X 600 68 KB	CIMG0214 800 X 600 68 KB	CIMG0216 800 X 600 79 KB
CIMG0217 800 X 600 189 KB	CIMG0227 800 X 600 97 KB	CIMG0228 800 X 600 87 KB	CIMG0230 800 X 600 117 KB	CIMG0232 800 X 600 161 KB
CIMG0234 800 X 600 156 KB	CIMG0242 800 X 600 107 KB	CIMG0259 800 X 600 46 KB	CIMG0265 800 X 600 93 KB	CIMG0279 800 X 600 87 KB
CIMG0280 800 X 600 94 KB	CIMG0282 800 X 600 100 KB	CIMG0285 800 X 600 111 KB	CIMG0290 800 X 600 69 KB